Integracja Sensoryczna (SI) jest terapeutyczną i profilaktyczną metodą pracy z dziećmi.
Jej autorką była dr Jean Ayres, psycholog i terapeuta zajęciowy. Teoria SI bazuje na wczesnych etapach rozwoju neurofizjologicznego dziecka, gdy zaczynają się kształtować układy zmysłów. Prawidłowy rozwój zmysłów, zarówno organów zmysłów jak i percepcji sensorycznej, stanowi niezbędny warunek dobrego samopoczucia dziecka, zachowania i uczenia się bez zaburzeń i dysfunkcji.
NA CZYM POLEGA TERAPIA INTEGRACJI SENSORYCZNEJ?
Podczas zajęć SI dziecko pod okiem terapeuty, a często przy jego wsparciu, wykonuje różnorodne ćwiczenia, angażujące całe ciało oraz układy zmysłów (równowagi, propriocepcji - czucia własnego ciała, dotyku, wzroku, słuchu, węchu, smaku).
Podczas terapii wykorzystywane są sprzęty i pomoce, wspierające rozwój ruchowy dziecka oraz usprawniające jego funkcjonowanie w różnych sferach.
Terapia SI odbywa się w pomieszczeniu specjalnie do tego przystosowanym i wyposażonym w odpowiedni certyfikowany sprzęt do stymulacji systemów:
- przedsionkowego
- proprioceptywnego
- dotykowego
- wzrokowego
- słuchowego
- węchowego
Terapia i cała koncepcja integracji sensorycznej opiera się na wiedzy popartej wieloletnimi badaniami. Jest to konstruktywna, przemyślana przez terapeutę zabawa ukierunkowana na potrzeby dziecka. Zawiera w sobie zestaw dokładnie dobranych, mających swoje uzasadnienie ćwiczeń, a także wyjaśnienie rodzicom, nauczycielom i innym specjalistom opiekującym się dzieckiem, zasad postępowania, które ułatwią dziecku funkcjonowanie.
Terapia sensoryczna jest najbardziej skuteczna u dzieci małych i w młodszym wieku szkolnym. Cały sprzęt dostosowany jest właśnie do dzieci z takiej granicy wiekowej.
Podczas terapii nie uczy się dzieci konkretnych umiejętności, lecz poprawiając integrację sensoryczną wzmacnia procesy nerwowe leżące u podstaw tych umiejętności, a one pojawiają się w sposób naturalny jako konsekwencja poprawy funkcjonowania ośrodkowego układu nerwowego.
Zmysły podstawowe dla integracji sensorycznej (dotyk, równowaga oraz czucie ciała) mają zasadnicze znaczenie w naszym codziennym funkcjonowaniu. Ich dobre zintegrowanie jest podstawą optymalnego rozwoju i działania pozostałych wszystkich wyższych zmysłów i umiejętności. Należą do nich wzrok, słuch, mowa, umiejętność chodzenia czy zdolność wykonywania precyzyjnych czynności, jak malowanie, pisanie.
Jeśli doświadczenia dziecka w odbiorze i przetwarzaniu bodźców płynących ze zmysłów podstawowych są złe lub niepełne, to nie jest ono w stanie nauczyć się złożonych czynności, takich jak czytanie lub pisanie. Opanowanie ich sprawia mu ogromne trudności.
METODA TERAPII INTEGRACJI SENSORYCZNEJ SKIEROWANA JEST DO DZIECI U KTÓRYCH OBSERWUJE SIĘ:
- trudności w uczeniu się
- problemy z koncentracją uwagi, impulsywność
- trudności z czytaniem i brzydkie pismo
- wzmożoną aktywność ruchową
- opóźniony rozwoju mowy
- trudności z uczeniem się nowych umiejętności ruchowych
- kłopoty z nabywaniem umiejętności samoobsługowych
- zbyt dużą lub małą wrażliwość na określone smaki, zapachy, dźwięki, bodźce dotykowe, wzrokowe i ruch
- niską samoocenę
- trudności w kontaktach z rówieśnikami
- problemy z koordynacją ruchową
PRZYCZYNY
Przyczyną tych i innych, nie wymienionych tutaj trudności rozwojowych bywają bardzo często zaburzenia integracji sensorycznej - skomplikowanych procesów neurofizjologicznych, leżących u podstaw naszego zachowania i uczenia się. Dzięki odpowiedniej, profesjonalnej diagnozie i terapii, uwzględniającej aktualny poziom rozwoju neurofizjologicznego dziecka, możemy pomóc dzieciom lepiej radzić sobie w życiu.
DIAGNOZA
Terapia integracji sensorycznej może być prowadzona po wcześniejszych kompleksowych badaniach, prowadzonych przez wykwalifikowanych terapeutów.
Składają się na nią:
1.Wywiad z rodzicami
2.Kwestionariusze.
3.Próby kliniczne
4.Testy Południowo - Kalifornijskie
5.Podsumowanie diagnozy
INFORMACJE ORGANIZACYJNE:
1.Częstotliwość spotkań: 1 - 2 razy w tygodniu
2.Czas trwania terapii: od 6 miesięcy do 2 lat - w zależności od stopnia zaburzeń i trudności, częstotliwości zajęć oraz motywacji dziecka do wykonywania ćwiczeń , zajęcia trwają 50 min i prowadzone są minimum 4 razy w miesiącu.
3.Terminy spotkań terapeutycznych: ustalane indywidualnie z rodzicami
4. Strój do terapii: wygodny, luźny, nie krępujący ruchów
